Nýtt blogg á nýjum stað

Ég hef bloggað á þessari síðu frá því í janúar 2004 þegar ég gerðist andfætlingur og flutti til ástralíu en hef nú ákveðið að hætta þessu rugli, breyta síðunni í geymslustað fyrir góðar og gamlar minningar og byrja að blogga á nýjum stað. Audbjorg.bloggar.is

Endilega kíkið líka á nýju myndasíðuna mína sem þið getið skoðað hér

Og ef þið hafið ekkert skárra að gera þá getið þið svo sem líka skoðað síðuna Martes.bloggar.is en þar bloggar gönguklúbburinn Martes sem
fer upp á fjöll í nágrenni RVK á hverju þriðjudagskvöldi

Njótið vel dúllurnar mínar og takk fyrir samfylgdina á þessari síðu í gegnum tíðina

Snjóbretti, sól og sumar

þá er lengsta helgi ársin liðin en þó er ekki hægt að kvarta þar sem tímabil langra helga og frídaga er nú framundan. Uppstillingardagur, fyrsti maí og sumardagurinn fyrsti hjómar sem fegursta tónlist í mínum eyrum.

Páskunum eyddi ég í hinu landinu mínu NORGE í góðum félagskap Mosland Klansins mikla. Ég flaug til Osló eftir vinnu á miðvikudaginn og var komin upp í norsku Alpanna: Hovden seinnipartinn daginn eftir. Þar dvöldum við Erlend ásamt allri stórfjölskyldu hans í fjallakofa eða Hytte eins og innfæddir vilja gjarnan kalla hýbýlin. Þetta var mikil og nauðsynleg afslöppun. Veðrið var með besta móti og nýfallin snjór í brekkunum á hverjum morgni. Við vorum á bretti allann föstudag og Laugardag og förum svo í gönguskíðatúr á sunnudaginn.

Ég er bara orðin nokkuð góða á snjóbretti þó ég segi sjálf frá. En ég er allaveganna orðin alveg ástfangin af þessu sporti. Þetta er miklu auðveldara heldur en maður býst við. Ég býst við að það hjálpi manni af hafa aldrei vanist svigskíðum því þá kemur samæfingin fljótar (þetta er svo allt öðruvísi hreyfing en skíði) Eftir tvo daga í fjallinu er ég sólbrennd og með stærsta mar sem ég hef séð á lærinu og 5 hné en reynslunni ríkari.

Þegar við vorum ekki upp í brekku þá sloöppuðum við af í kofanum og borðuðum góðan mat, hlustuðum á Onkle Hans lesa upp úr hinni heilögu ritningu og spiluðum kana. ásamt Erlend og foreldrum hans voru þarna Kari og Steinar, Hans og Janne, Christina, Magnus, Maarten, Margrete, Mormor og fleiri og fleiri.

Á mánudaginn var ég svo í Osló en þar sem það var annar í páskum voru allar búðir lokaðar og ég næstum grét fyrir utan læstar dyr H&M á karl Johann götu.

Frábærir páskar.

Það er svo mikið vor í lofti að það er yndislegt, og marft að láta sér hlakka til
Ég er að fara til Barcelona um hvítasunnuhelgina að hitta Ástralíufólk, Mjög sennilega mun ég skella mér á Roskilde festival og svo er ég að fara kaupa mér hjól til að nota björt vorkvöld í útiveru. Önnur markmið sumarsin eru að klífa Hvannadalshnjúk, Kristínartinda og Sveinstind, labba laugarveginn, og kafa í Þingvallarvatni Já sumarið er svo sannarlega tíminn og vorið kitlar mig óstjórnlega mikið í dag

Ef þú ert trefill er ég þá vettlingur !

Ég sat á kaffihúsi í miðbæ RVK og naut föstudagshádegis míns sem stundum fær að vera örlítið lengra en hin hádegin. Góð samloka, gott kaffi, gott útsýni gott hádegi. Opna blöðin. Renndi í gegnum það sem í boði er: Fréttablaðið,Birtu, Sirkus og Orðlaus og þegar ég var búin að flétta í gegnum þennan bunka er ég orðin alveg orðlaus. Hvað gerðist ? Afhverju stingur enginn niður penna þessa daganna án þess að skrifa um hitt fólkið. Treflana, hnakkana, venjulega fólkið og svo framvegis. Fylkingarnar sem þjóðin skiptist í. Í orðlaus má t.d. finna pistil um “venjulega feitu stelpurnar” sem fara í ljós því að brúnt spik er fallegra en hvítt, treflana sem drekka kaffi og hugsa og hnakkana sem lyfta lóðum og hugsa ekki. Til Hamingju íslenska þjóð ! varstu fyrst að komast að því núna að allir eru ekki eins !
og fyrst að búið er að komast að þeirri niðurstöðu finnst þér þá best að skrifa fordómafulla haturspistla um þá sem eru ekki nákvæmlega eins og þú. Þetta er glatað og það sem verra er þá hefur þetta þau áhrif að línurnar á milli þessara ólíku hópa skerpast enn frekar og fordómarnir fá að krauma enn frekar. Hættum þessu ! þetta er glatað fögnum því að það eru ekki allir eins.

Ég var einmitt í að hitta æskuvinkonur mínar frá Selfossi í gærkvöldi en við erum 14 sem hittumst reglulega. Þrátt fyrir að við slitum allar barnsskónum í Selfoss City og gengum lengst af í sömu skóla þá erum við í dag orðnar mjög ólíkar manneskjur og þegar við komum saman þá er hittast treflar, hnakkar, venjulegar, óvenjulegar, einhleypinga, mæður og svo framv og það er æðilslegt.

Héðan í frá skipti ég bara fólki í tvo hópa:
Þá sem skipta fólki í tvo hópa og þá sem gera það ekki

Færslurnar sem aldrei verða blogg

Ég var búin að skrifa góða færslu hérna um daginn en hún hvarf... þið kannist við þetta við lendum jú öll í þessu einhvern tíman, en hvar enda þessar færslur ??


saga
Eitt sunnudagskvöld hittust fjórar konur til að fara í göngugerð út á Gróttu og til að fara í sund. Eftir góðan göngutúr í roki og brimi, komust þær hinsvegar að því að það yrði að aflýsa sundferðinni þar sem Eva hafði gleymt sundfötunum sínum heima. Þær ákváður að fara og sjá kvikmyndina Match Point í staðinn og grípa fyrst bita á Aktu Taktu. Þegar þangað var komið og Ragna ætlaði að borga fyrir samlokuna sína þá komst hún að því að hún var ekki með kortið sitt og hún varð að hringja í VISA og loka því þar sem það hafði týnst í göngutúr fyrr um daginn. Konurnar borða, bruna í bíó og þegar þangað er komið og Eva ætlar að borga miðann sinn er hún veskislaus, veskið varð eftir á Aktu taktu, þannig að þær hringjum þangað og veskið finnst of fer í geymslu. Í hléi fattar Ragna að hún er ekki með símann sinn, þannig að þær hringja aftur á Aktu taktu og hann finnst þar og fer í geymslu. Anna fer og kaupir sér popp og kók en er ekki með neitt kort, þar sem ég stend þarna og leita í öllum vösum spyr afgreiðslukonan hana hvort hún heiti Anna , jú þá hafði hún gleymt kortinu sínu í afgreiðslunni þegar hún borgaði fyrir miðann... Myndin klárast þær fara út í bíl en þá finnur Anna ekki símann sinn, sem betur fer er nú einn sími eftir í hópnum en Ragna gleymdi jú sínum síma á aktu taktu, Eva gleymdi sínum heima og Katrínar síma var stolið helgina áður ... en hann var síðan bara undir sætinu helvítis kvikindið ... Loks fara þær á Aktu Taktu að sækja eigur sínar

Tek það fram að ég kannast ekkert við þessar dömur

Vöknuð til Lífsins

Ég var að spá hvort ég myndi nenna að blogga áfram og var eiginlega búin að komast að því að ég nennti því ekki lengur .....
En svo sakna ég þess að vera bloggari þannig að nú er ég kominn aftur af fullum krafto og lofa reglulegum færslum. ..... Auðbjörg Vandræðaskáld er mætt til leiks

Sögurnar sem munu birtast hér á þessu bloggi verða með breyttu sniði, nú er andfætlingurinn og víkingurinn komin heim til föðurlandsins og hefur ákveðið að vera á Ísalandinu um nokkurt skeið. Stelpan er orðinn blaðamaður hjá Viðskiptablaðinu og skrifar þar af miklum móð um efnahagsmál, stjórnmál og önnur mál, einnig sér hún um verðbréfavaktina sem birtist alltaf í föstudagsblaðinu.Endilega kíkið á Viðskiptablaðið

blaðamaðurinn ungi býr í Reykjavík þar sem hún leigir notalega íbúð með systur sinni í miðbæ Reykjavíkur, tilveran er fín en þó dreymir hana ennþá um ferðalög til framandi landa

lítið verður þó um ferðalög á næstu mánuðum nema kannski austur fyrir fjall og vestur upp á Esju

njótið vel